Edebiyatta Yapay Zeka Kullanımı: Algoritmalar “Hissedebilir” mi?

Günümüzde yapay zeka her yeri ele geçirmiş durumda. Görüyoruz ki artık edebiyat dünyasında da adım atıyor. Artık yapay zeka bir yardımcı araçtan daha fazlası haline geliyor. Bu gelişmeyi birçok kişi olumlu karşılarken birçoğu da yaratacılığın bitişi olarak görüyor. Peki gerçekten bir robot, insanın bütün duygularını yansıtabilir mi?

Hızın Zaferi mi, Yaratıcılığın Bitişi mi?

Geçen günlerde karşılaştığım bir haberde, romantizm yazarı Coral Hart’ın 21 farklı takma isimle yapay zekanın gücünü arkasına alarak 200’den fazla kitap yayımlamış olduğunu okudum. Ayrıca bu eserlerin pek çoğunun yazım süreci sadece 45 dakika sürüyor. Ne üzücü ki, insanların bazen aylarını, bazen yıllarını alan yazım süreci dakikalara düşmüş bir hale geldi. Hart, bu hızlı üretimiyle kendisine bir ticari üstünlük sağladığını iddiasında bulunuyor. Bu da aslında edebiyatın bittiği yerdir. Edebiyat bir yarış değildir. Bazen bir yazarın bir cümle için günlerce düşünmesi, çocuklukta yaşadığı bir anıyı anlatması, geceleri uykusuz kalması, yıllardır yaşayıp biriktirdiği insan gözlemlerinin değeri her zaman daha önemlidir. Bir hikayenin değeri hızı ya da satış rakamlarıyla ölçülemez.

 Edebiyatın Ruhu

Bu devirde edebiyat insanların kalplerine değil işlemcilerin hızına teslim ediliyor. Okuyucular artık yazarların hayal dünyasına konuk olmuyor. Hayal dünyası yerini algoritmaların soğuk verilerine yerini bırakıyor. Edebiyat kusursuzluktan ziyade ‘kusurlarıyla’ anlamlı olmuyor mu?

Algoritma Özlem Duyabilir mi?

Yapay zeka kusursuz ve harika bir romantizm, fantastik ya da polisiye kurgusu oluşturabilir. Fakat hiçbir zaman bir insanın bir arkadaşıyla olan o dostluğunu, bir sevgilinin özlemini, aşkını tarif ederek yazamaz. Ben bir okuyucu olarak kitap satırlarında her zaman ‘ruh’ aramaya devam edeceğim.

Meryem Veli