Neden Hep Doğru Zamanın Gelmesini Bekliyoruz?

Köşe yazısı için bu konuyu haftalar öncesinden planlamıştım. Ama hep doğru zamanın gelmediğini bu konuya dair yazacak herhangi bir fikrimin ya da bilgimin olmadığını düşünerek hep erteledim. Biraz daha düşünmeliydim, biraz daha okumalıydım, bu konudan önce başka konular hakkında yazmalıydım. Üstünden haftalar geçti. Evet, bu konu hakkında daha çok düşündüm, daha çok plan yaptım ama hala doğru zamanın gelip gelmediğinden emin değilim. Bence hala doğru zaman gelmedi. Ve aslında bence doğru zaman diye de bir şey yok.

İşe başlamak için biraz daha hazırlanmayı bekleyen işçi, yemek yapmak için biraz daha acıkmayı bekleyen biri, aşık olduğu kişiye açılmak için bekleyen aşık, ders çalışmak için doğru zamanın, biraz daha hazır olmayı bekleyen öğrenci, yazı yazmak için ilham bekleyen yazar, yola çıkmak için havanın biraz daha güzel olmasını bekleyen seyyah, o mesajı geciktiren kişi…hepsi kulağa çok tanıdık geliyor değil mi çünkü hepsi biziz. Hepsi benim. Tüm bu saydıklarımı bu yazıyı okuyan herkes muhakkak bir kere yapmıştır. Her zaman biraz daha hazır olmayı bekleyen bizler. Her zaman doğru zamanın gelmesini bekleyen ben. 

İş başvurusu yapmak için yıllarca bekledim. Hep daha hazır olmam gerekiyordu. İngilizce’yi iyi öğrenmem gerekiyordu. Teknik olarak daha donanımlı olmam gerekiyordu. Daha fazla tasarım programı öğrenmem gerekiyordu. Alanımda daha yetkin, daha bilgili, hep daha fazlası olmam gerekiyordu. Daha başvuru yapacak kadar donanıma sahip değildim. Henüz zamanı gelmemişti. Doğru zaman dediğim bu kambur benim yıllarca hayallerimi, kendimi ötelememe sebep oldu. Bir gün doğru zaman gelecekti, bir gün tüm tasarım programlarını öğrenecektim, bir gün yabancı dilim iyi olacaktı, bir gün daha entelektüel bir beyne sahip olacaktım, bir gün daha teknik yapıda bilgili biri olacaktım. Ve doğru zaman gelecekti. Bir gün bir haftaya, bir hafta bir aya, bir ay bir yıla, bir yıl yıllara dönüştü ve doğru zaman hiç gelmedi.  Belki de hiçbir zaman tüm programları öğrenemeyeceğim, bir yabancı dili belki de çok iyi konuşamayacağım, hayal ettiğim tüm kitapları okuyamayacağım, istediğim, öğrenmeye çalıştığım konuların hepsini öğrenemeyeceğim. Ve o hayalini kurduğum tam hazır olduğumda gelecek doğru zaman gelmeyecek. 

Benim aklımda kurduğum doğru zaman, tam olmak, hazır olmak diye bir şey yok. İnsan var. Onun attığı adımlar var. Yoldayken öğrenme var. Attığı adımın getirdiği yeni şeyler var. Yola çıkmak için her şeyi öğrenmeyi beklemeyelim, yolda da öğrenmenin keyfini çıkaralım, şaşkınlığını yaşayalım. Güzelliğini tadalım. Eksikliklerimizi tamamlanacak kusurlar olarak değil de öğrenebilecek, yola çıkabileceğimiz bir adım olarak düşünelim. 

Yola çıkmaktan korkmayan, doğru zamanın gelmesini beklemeyen, başlayan, adım atan herkese. Çünkü doğru zaman attığınız ilk adımdır. İlk adımdan sonra hazırsınız.

Ben ilk adımımı bu yazıyı yazarak ve paylaşarak atıyorum. Ya siz?

Mutlu pazarlar.