Kalbin Ritmi, Hayatın Şiiri: 14 Şubat

Peki, nedir bu günün gerçek anlamı? Bir kutu çikolata ya da son model bir telefon mu, yoksa çok daha derinde atan bir nabız mı?

Aşk: Görülme ve Duyulma İsteği

İnsanoğlu, var olduğu günden beri tek bir şeyin peşinde: Anlaşılmak. Birinin bakışlarında kendi yansımanı bulmak, en savunmasız anında “buradayım” diyen bir ele tutunmak. Sevgililer Günü aslında bu temel ihtiyacın yıllık bir hatırlatmasıdır. Aşk, sadece o büyük “Seni seviyorum” cümlesi değildir; aşk, sabahın köründe senin için demlenen bir çayda, yorgun argın eve geldiğinde kapıda karşılanma biçiminde, senin bile unuttuğun bir detayda gizlidir.

Sıradanlığın Şiiri

Bazen büyük jestlerin gölgesinde kalır ama en gerçek aşklar sıradanlıkta sınanır. Birlikte market alışverişi yapmak, sessizce yan yana kitap okumak ya da en kötü şakanıza bile samimiyetle gülecek birini bulmak… Hayatın o gri, bazen yorucu akışında bir “liman” olabilmektir asıl mesele.

Bugün vitrinlerde gördüğümüz o dev ayıcıklar veya pırlantalar elbet güzeldir; ancak hiçbir hediye, bir insanın bir başkasının hayatına kattığı “huzur” kadar değerli olamaz.

Kendine Aşık Olmakla Başlar Her Şey

Bir not düşmek gerekirse; sevginin en saf hali dışarıdan gelmez, içeriden taşar. Kendine şefkat göstermeyen, kendi yaralarını sarmayı bilmeyen birinin, bir başkasının kalbine tam anlamıyla yuva olması zordur. Bu yüzden bugün sadece bir “sevgiliye” değil, sevme yetisine sahip olan kalbinize de bir teşekkür borçlusunuz.

Eğer yanınızda elini tuttuğunuz biri varsa, ona sadece bugün değil, her gün “seni görüyorum ve hayatımda olduğun için mutluyum” demeyi ihmal etmeyin. Eğer bugün yalnızsanız, bu sizin sevgiye değer olmadığınızı değil, sadece o doğru hikâyenin henüz yazılma aşamasında olduğunu gösterir.

Sevgi, bir güne sığmayacak kadar büyük, ama bir bakışla anlatılabilecek kadar sadedir.

Hatice ÇELİKEL