Bugünlerde başımı ne yana çevirsem, bir yerlere yetişmeye çalışan, yüzünde o telaşlı maskeyle bir şeyleri kaçırmaktan korkan ama aslında kaçırdığı şeyin bizzat kendisi olduğunu fark etmeyen insanlarla karşılaşıyorum. Elimizde telefonlar, zihnimizde ödenmesi gereken faturalar, bitmesi gereken işler, kazanılması gereken savaşlar… Herkes bir “yarın” inşa etme peşinde; ama kimse o yarın...