Çocuklarımıza Hayallerimizi Değil, Kendilerini Bırakalım

Fotoğraf: Atlantic Ambience/ Pexels

Anneler ve babalar her zaman çocuklarının çok iyi yerlerde olmasını ister. Onların mutlu ve başarılı bir hayat sürmesini hayal eder. Ancak bazen farkında olmadan, geçmişte gerçekleştiremedikleri hayalleri ya da olmak istedikleri kişiyi çocuklarına yüklerler. Bu yükle büyüyen birçok çocuk ve genç vardır.

Bununla birlikte çocuklar, çoğu zaman kendileri olmaktan ziyade farklı bir versiyonları olmaya özendirilir. Farkında olmadan onlara, ancak o versiyona dönüştüklerinde sevgiye ve takdire layık olacakları mesajı verilir. Bu durum, çocukların kendilerini hiçbir zaman yeterli hissedememesine, sürekli bir yarışın içinde yaşamasına, anın tadını çıkaramamasına ve mutluluğu hep geleceğe ertelenmesi gereken bir duygu olarak görmesine neden olur.

Bunun sonucunda hayata tam anlamıyla hazır olamayan, kendini hiçbir zaman yeterli hissetmeyen, yaptığı işten mutlu olamayan, sürekli daha fazla çalışması gerektiğini düşünen, hayatındaki dengeyi kuramayan; iş hayatında mutlu olup özel hayatında mutsuz olan ya da tam tersi bir yaşam süren bireyler yetişir.

Çocuklarımızı Başarıya Değil, Hayata Hazırlamalıyız

Oysa ailelerin görevi çocuklarını sadece başarıya değil, hayata hazırlamaktır. Onlara sadece oldukları kişi için sevildiklerini hissettirmeli, başka bir kimliğe bürünmeden de değerli olduklarını göstermelidir. Plan yapmanın önemli olduğunu, ancak bunun yalnızca anda yaşamakla mümkün olabileceğini öğretmelidir. Hayatın her alanı arasında denge kurabilmeyi, başarısız olma cesaretini öğretmelidir. En önemlisi de mutluluğun bir hedefe, bir başarıya ya da gelecekte ulaşılacak bir noktaya ertelenemeyeceğini göstermelidir.

Çocuklara kalplerinin sesini dinlemeleri, kendilerini keşfetmeleri ve tutkularını bulmaları için alan açmalıyız. Çünkü çocukların bizden en çok ihtiyaç duyduğu şey, hayallerimizi taşımaları değil; kendi hayallerini kurabilecek cesareti bulmalarıdır.

Çocuklarımıza hayallerimizi değil, kendilerini bırakalım.

Helin Aksu